Als expat die ongeveer tien jaar in Quito woont, is het recente artikel in de New York Times waarin Quito wordt vermeld als een van de vijf bestemmingen die om voorzichtigheid vragen, verontrustend.
Na vele gepassioneerde gesprekken met expats in de afgelopen weken, zijn hier een paar dingen die u moet overwegen over het artikel, de bron en wat er niet werd genoemd over de hoofdstad van Ecuador.
Het artikel citeert de Safe Cities Index, een rapport samengesteld door het personeel van de Economist en een panel van experts die digitale beveiliging, gezondheidsbeveiliging, infrastructuurbeveiliging en persoonlijke beveiliging gebruiken op basis van criteria voor het rangschikken van de beste en slechtste steden over de hele wereld. Quito is nieuw in het rapport van 2017 en staat laag op de lijst.
Het rapport gebruikt gegevens uit 2016 en na het lezen van de kleine lettertjes over de bronnen, kwam ik met deze disclaimer.
“Waar beschikbaar zijn de gebruikte gegevens stadsspecifiek; anders werden in plaats daarvan proxy's gebruikt die regionale of nationale gegevens gebruikten. ”
Dit is een belangrijke onthulling, aangezien de factoren die het NYT-artikel over Quito noemt onder meer taxi-ontvoeringen in de stad omvatten, die op het punt stonden niet meer te horen dat het in de recente herinnering gebeurde. Het werpt ook licht op de lage ratings van de hoofdstad in het algemeen.
Ecuador werd getroffen door een verwoestende aardbeving in 2016 en de sectie 'Infrastructuurbeveiliging' houdt rekening met natuurrampen. Quito werd niet erg getroffen door de aardbevingen en hun naschokken, in tegenstelling tot de kust waar de meeste getroffen gebieden nog steeds moeite hebben om op te staan.
Voorafgaand aan de aardbeving heeft de regering hier gereserveerd en miljoenen dollars geïnvesteerd in de infrastructuur van het land.
In 2013 werd in Quito een nieuwe internationale luchthaven geopend. Momenteel wordt er gewerkt aan een nieuwe metro die naar verwachting volgend jaar klaar zal zijn. Veel van de gebieden die eerder verdacht waren om te verkennen, zijn nieuw leven ingeblazen en plekken zoals de voormalige luchthaven en busstations zijn opnieuw ingericht voor het publiek. Congresruimtes, fitnessfaciliteiten, openbare zwembaden en gemeenschapscentra hebben de plaats ingenomen van louche gebieden die in gidsen eerder 'risicozones' werden genoemd. Quito is een stad in beweging.
"Express-ontvoeringen" waren in het verleden een probleem - ik gebruikte persoonlijk een lijst met veilige chauffeurs voor vrienden en reizigers die werden gedeeld met hostels, bars en restaurants.
Om het eenvoudig op te splitsen - mensen zouden een taxi op straat aanhouden - normaal gesproken 's avonds laat - en na een blok of zo zou de taxi stoppen en mensen in cahoots met de chauffeur omsingelen, stapten in. Van de mensen die ik ken tot wie dit is gebeurd, de nacht zou doorgaan met een rondleiding door geldautomaten totdat de kaarten op waren. Geen leuke ervaring en een die je scherp hield tijdens het heen en weer reizen tussen bestemmingen.
Er zijn een paar verschillende mijlpalen geweest die de slechteriken in deze situaties hebben gebroken. Tegenwoordig moeten alle taxi's in Quito beveiligingscamera's en een paniekknop in hun auto hebben geïnstalleerd. Camera's moeten witte beveiligingstape om zich heen hebben om ervoor te zorgen dat niemand ermee heeft geknoeid.
De tweede grote doorbraak is een digitale overwinning voor reizigers en de lokale bevolking. Smartphone-apps zoals EasyTaxi en Cabify hebben de manier veranderd waarop mensen zich in de stad verplaatsen. Taxi's worden doorgelicht en misleiding heeft gevolgen tot het punt waarop oneerlijke chauffeurs na klachten van de dienst worden gehaald. (Een nieuwe ontwikkeling voor Ecuador.)
Deze verandering is uitgegroeid tot het punt waarop chauffeurs die niet met de diensten zijn geassocieerd, onlangs stakingen hebben gehouden, omdat ze zeiden dat ze niet meer het geld verdienen dat ze gewend waren om klanten van de straat te halen.
De protesten en de daling van het aantal taxi-ontvoeringen markeren een grote verschuiving ten goede in de stad.
In 2016, een jaar na het bezoek van de paus, was Quito gastheer van Habitat III - een conferentie die de Verenigde Naties om de twintig jaar organiseert over duurzame stedelijke ontwikkeling.
Naast deelname aan de conferentie en ondertekening van de Nieuwe Stedelijke Agenda die zich richt op gezondheid in steden over de hele wereld, heeft Quito ook miljoenen dollars geïnvesteerd in het verfraaien van de parken en wijken van de stad.
Aan deze projecten wordt al jaren gewerkt - de hoofdstad heeft meer groen dan welke andere Latijns-Amerikaanse stad dan ook. Een rapport van de Economist Intelligent Unit - dezelfde mensen die de Safe Cities Index publiceren - rangschikt Quito als nummer één van de 17 steden in Zuid-Amerika voor open ruimtes. In 2008 was het equivalent van 5,000 hectare stedelijke ruimte herbebost, zoals aanbevolen door een eerder rapport van de Green City Index. Compleet met een eigen panel van internationale experts.
Om het New York Times-artikel verder in het perspectief te plaatsen: heel Ecuador verlaagde het moordcijfer tot het op één na laagste in Latijns-Amerika in 2016: vijf per 100,000 inwoners. Chicago, nummer 19 van de veiligste steden op de lijst, in tegenstelling tot Quito op nummer 53, had in hetzelfde jaar 27.7 moorden per 100,000 inwoners.
Omdat ik uit Chicago kom en in Quito woon, heb ik trouw aan beide plaatsen. Ik ben er trots op dat Windy City hoog op de lijst staat na de negatieve politieke polarisatie tegen mijn geboorteplaats, maar ik vraag me nog steeds af hoeveel onderzoek er naar Quito is gegaan voordat het rapport werd uitgebracht. Op een different note-Quito is gerangschikt als de 7e goedkoopste stad voor backpackers door de prijs van reizen in 2018.
Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken noemt Ecuador niveau XNUMX wat betreft veiligheid. Het systeem rangschikt landen op een schaal van één tot vier, waarbij één het minst zorgwekkend is en vier een reden zijn voor belangrijke veiligheidsproblemen.
Conde Nast-reiziger Zelfstandigenen GQ Magazine zet Quito op hun lijst als een plek om naartoe te reizen vanwege de opkomende kunst en cultuur, historische bezienswaardigheden en internationale restaurantscene in het afgelopen jaar. Tegenwoordig is de stad meer welkom voor reizigers - en de lopende projecten zullen deze trend de komende jaren voortzetten.
Eén disclaimer - niet alles gaat altijd goed als je op reis gaat. Vluchten worden gemist, creditcards worden gemarkeerd en geannuleerd, bagage gaat verloren en soms krijgen mensen met een slechte wil tegenover reizigers de overhand. Hoewel dit het geval is, merken mensen die hier reizen meestal dat de waarschuwingen die ze van tevoren hebben gelezen meestal waarschuwend zijn en geen weerspiegeling zijn van letterlijke dagelijkse ervaringen.
Voor meer informatie over veiligheid in Quito, ga naar "Beveiliging en veiligheid in Ecuador-The Big Cities.”Voor meer informatie over reizen in Ecuador en het verkennen van de steden, kust, bergen, jungle en Galapagos-eilanden-contact opnemen met een van onze medewerkers door op te klikken hier.
Lees het volledige artikel van de New York Timesen Index Safe Cities 2017 Laat ons gerust weten wat je ervan vindt in de reacties hieronder.
